Nieuwe ontwikkelingen
Kwaliteitssysteem niertransplantatie
Om kwaliteit in de hele keten te kunnen borgen, is het van belang dat er voor alle onderdelen van de zorg een kwaliteitssysteem komt. In dat kader heeft de projectgroep niertransplantatie– op initiatief van de Nierstichting – een paar jaar geleden belangrijk werk verricht door ‘Richtlijnen voor het Opstellen van een Regionaal Kwaliteitshandboek Ketenzorg Niertransplantatie’ te ontwikkelen. Het implementeren van deze richtlijnen blijkt echter geen eenvoudige opgave. Alle activiteiten, vanaf de aanmelding van een (levende) donor c.q. transplantatiepatiënt tot en met de nazorg, zijn van belang. Een aanzet voor de implementatie van het Kwaliteitshandboek kan het project ‘De meerwaarde van certificatie, toegepast bij de ketenzorgpatiënten met een nierfunctiestoornis’ geven. In deze door ZonMw gefinancierde studie, in 2007 van start gegaan, worden instrumenten ontwikkeld voor het meten van het effect van certificering van de ketenzorg. Deze meetinstrumenten worden gevalideerd in het protocol ‘Screenen en opwerken van potentiële ontvangers voor niertransplantatie’. Het project wordt uitgevoerd door de Universitair Medische Centra Maastricht en Nijmegen en zal in 2010 worden afgerond. Zorgstandaarden
Een zorgstandaard is een duidelijke beschrijving van de optimale integrale zorg voor het individu met een chronische ziekte en van de (multidisciplinaire) organisatie die nodig is om die zorg te realiseren. De zorgstandaard beschrijft de norm waaraan multidisciplinaire zorg voor mensen met een bepaalde chronische ziekte moet voldoen. De zorgvraag van de individuele patiënt moet duidelijk zijn en moet gehonoreerd kunnen worden, maar mag niet uitmonden in standaardzorg. Dankzij de begrijpelijke beschrijving weet de patiënt waarop hij mag rekenen en is een duidelijke verdeling van taken en verantwoordelijkheden mogelijk tussen de betrokken disciplines. Inmiddels is begonnen met het ontwikkelen en verbeteren van de zorgstandaarden voor diabetes, hart-en vaatziekten, COPD en depressie. Het is de bedoeling dat deze standaarden goed op elkaar worden afgestemd en uiteindelijk voldoen aan een gemeenschappelijk framework dat ook op andere aandoeningen toepasbaar is. Hoewel er voor de zorg van nierpatiënten al veel ontwikkeld is, zal het nog een hele toer worden om de totale keten in een zorgstandaard onder te brengen. Dit is een belangrijke uitdaging voor de komende jaren. Zelfmanagement Zorgstandaarden moeten ook zelfmanagement bevorderen. Daarvoor zullen zelfmanagementmodules moeten worden ontwikkeld, zoals in de projecten ‘Groepsrevalidatie Nierpatiënten’ en ESMO (Effects of SelfMonitoring on Outcome of chronic kidney disease) gebeurt. ICT brengt zelfmanagement binnen bereik van steeds grotere patiëntengroepen. Gelijktijdig zal het tekort aan verpleegkundigen en andere zorgverleners toenemen en zal de mobiliteit afnemen door verkeersproblemen en/of brandstoftekorten. Het ligt dus voor de hand dat de zorg wordt verplaatst van instellingen naar de thuissituatie. Het gevolg daarvan is dat het accent meer op zelfmanagement komt te liggen.
|